Witajcie w kolejnym odcinku mojego podcastu, w którym zagłębimy się w potęgę procesu zmieniającego sylwetkę, nawyki żywieniowe i treningowe. Często zadajemy sobie pytanie: Dlaczego niektórzy osiągają trwałe sukcesy w transformacji swojej sylwetki i nawyków żywieniowych, podczas gdy inni zdają się tkwić w miejscu?

Przeanalizujemy, co decyduje o trwałych zmianach, a także odkryjemy tajemnice trwałej metamorfozy ciała i nawyków.

Dlaczego to proces, a nie tylko cel, jest kluczem do sukcesu. O tym, jak malutkie kroki prowadzą do wielkich zmian, jak budowanie nawyków może przerodzić się w osobistą metamorfozę.

Przyjrzymy się bliżej temu, jak konsekwentność w codziennych działaniach prowadzi do efektów, które kiedyś wydawały się nieosiągalne. Ten odcinek pomoże ci zrozumieć, dlaczego to, co robimy teraz, tworzy naszą przyszłość i jak te małe kroki stanowią klucz do osiągnięcia naszych celów.

PROSTOTA PROCESU

To, o czym teraz mówię, to może wydawać się takie trywialne, takie logiczne, że łatwo to przeoczyć lub nie docenić. Proces to tajemnica osiągania celów, którą wielu pomija. To nie tylko droga do celu, ale klucz, który otwiera drzwi do stałych i trwałych zmian. Zamiast skupiać się wyłącznie na celu końcowym, proces kładzie nacisk na codzienne działania i nawyki. To jak solidne fundamenty pod budowę domu - jeśli są mocne, cała konstrukcja jest stabilna. Podobnie, skupiając się na procesie, kładziemy fundamenty pod trwałe zmiany w zdrowiu, sylwetce czy nawykach żywieniowych. To nie tylko chwilowy sukces, ale droga do trwałej transformacji.

Jeśli nie wiesz, jaka jest różnica między celem a procesem, pozwól, że to wyjaśnię w prosty sposób: cel to coś, co osiągniesz w przyszłości. Proces to coś, co robisz każdego dnia. Prawie wszyscy mają cele, ale mało kto ma swoje procesy. Cel to obietnica wygranej w przyszłości. Proces to codzienne zwycięstwa każdego dnia.

CELE MOICH PODOPIECZNYCH

Wydaje się, że w przypadku moich klientów pojawiał się pewien powtarzalny schemat. Albo stawiali sobie cele zbyt małe, które nie dawały im wystarczającego impulsu, albo wręcz przeciwnie, celowali tak wysoko, że tracili motywację zanim w ogóle zaczęli.

W związku z tym chciałbym zadać Ci pytanie nietypowe - czy znasz osobę, która od razu postanowiła stać się mistrzem gry na instrumencie, nie mając wcześniejszego kontaktu z muzyką. To próba natychmiastowego opanowania skomplikowanych utworów bez stopniowego poznawania nut, rytmu czy technik gry. Zwykle mistrzostwo muzyczne to efekt lat praktyki, cierpliwości i zaangażowania, stopniowo rozwijanych umiejętności. Podobnie jak w przypadku nawyków czy uzależnień, to proces, który rozwija się stopniowo, zyskując coraz większą kontrolę nad życiem danej osoby. Za to za każdym razem widzę kogoś, kto zaczynał powoli, a potem dzielnie i z oddaniem pracował na procesem (czy to picia alkoholu czy grania na instrumencie ) aż wyrobił w sobie formę nawyku (bo nałóg jest formą nawyku), który to nawyk przejął (niejako) kontrolę nad jego zachowaniem.

Alkoholik nie pisał celów na kartce, że dzisiaj wypije 5 jaboli – czysta, codziennie praca w pocie czoła… Pełne oddanie procesowi.

Kiedy uświadamiam swoich podopiecznych żeby rzuciliśmy daleko mityczne 'schudnij 5 kilogramów w miesiąc' a skupili się na codziennym wysiłku – równowadze kalorycznej, regularnych treningach. Naszym celem był sam proces, codzienne działania. Ważne było tylko to, co robimy dzisiaj. Jutro nie miało znaczenia - liczył się ten dzień. I tak dzień po dniu, po dniu.

REZULTAT ZASTOSOWANIA PROCESU

Oczywiście, osiągnięcia dzięki tej metodzie były i są fascynujące. Zauważają spadek tkanki tłuszczowej o co najmniej więcej kilogramów niż sobie wyobrażali. Wypracowali sobie zdrowe nawyki żywieniowych i treningowych. Te nawyki są już tak silne, że nie są w stanie przestać – jest im dużo trudniej nie utrzymywać dyscypliny niż ją utrzymywać.

Co więcej, zaskakujące jest to, że nigdy wcześniej nie wyobrażali sobie, że będą w takiej formie czy będą tak konsekwentnie ćwiczyć. Wciąż trwając w procesie, przemienili się w nową osobę, co sprawia, że osiągnięte efekty stają się naturalne dla tej odnowionej tożsamości. Pozwolili sobie wejść w spiralę pozytywnych działań, podobnie jak to robią uzależnieni od alkoholu czy hazardu. Mechanizm może być podobny, ale rezultat jest zupełnie odmienny.

NIE MYŚL O EFEKCIE KOŃCOWYM

W życiu często kierujemy się wizją ostatecznego celu, jakbyśmy skupiali się tylko na wyniku końcowym i zapominali o procesie, który prowadzi do osiągnięcia tego celu. To jakbyśmy czytali książkę z myślą o zakończeniu, lecz zaniedbywali wszystkie rozdziały, które tworzą tę opowieść. Często ten proces jest bagatelizowany, traktowany jako nieunikniona droga do mety. Ale to właśnie te małe, codzienne kroki, te akapity i zdania, które piszemy, formują historię naszego sukcesu. To jakbyśmy wkroczyli w każdy rozdział tej książki, bo bez nich nie byłoby całej opowieści, nie byłoby tego finału. To, co robimy teraz, to budowa naszej przyszłości, to ono tworzy naszą osobistą historię sukcesu."

Oczywiście, przykładem zmiany nawyków żywieniowych może być stopniowe wprowadzanie zdrowszych produktów do diety. Na przykład, zastępowanie jednej niezdrowej przekąski dziennie zdrowszą alternatywą. Zdawać się może trywialne, ale to podejście krok po kroku pomaga w przekształcaniu całego sposobu żywienia, pokazując, że nawet największe zmiany zaczynają się od pojedynczych wyborów. Analogicznie do przykładu alkoholika, choć wydaje się to niewielkim krokiem, to każda decyzja prowadzi do długofalowych zmian nawyków żywieniowych.

PODSUMOWANIE

Zastanów się nad tym paradoksem - im mniej skupiasz się na końcowym celu, tym szybciej on zbliża się do Ciebie. To podobne do sytuacji, gdy podróżujesz samochodem i nagle orientujesz się, że Twój cel jest znacznie bliżej, niż się spodziewałeś. To nie oznacza, że celowo ignorujesz swój cel, bo przecież celowe zapominanie o nim również jest formą celu. Chodzi raczej o skupienie się na działaniu, na tym, co robisz dzisiaj. Kluczowy jest świadomy proces podejmowany właśnie teraz - to on staje się Twoim najważniejszym celem.

Weźmy na przykład serię książek Harry'ego Pottera. J.K. Rowling nie zaczęła pisać tych książek, mając wizję stania się jedną z najbogatszych pisarek na świecie. Chodziło jej o to, aby przekazać światu historię o chłopcu, który odkrywa magiczny świat.

Podobnie Thomas Edison nie zaczął eksperymentować z żarówką, mając w głowie cel zostania największym wynalazcą swojej epoki. Chciał po prostu stworzyć coś, co ułatwi życie ludziom poprzez dostarczenie światła.

Conor McGregor nie wkraczał w świat sztuk walki z myślą o zdobyciu tytułu największej gwiazdy MMA czy zostania jednym z najlepiej opłacanych sportowców. Jego motywacją było umieć stawić czoła większym kolegom i obronić się przed nimi.

Podobnie jak wspomniani sportowcy czy twórcy i innowatorzy przekształcili się z małych projektów w olbrzymie sukcesy, konsekwentnie pracując nad swoimi dziełami, skupiając się na swoich procesach i codziennych działaniach, które prowadziły ich do osiągnięcia wyższych celów niż zakładali.

I podsumowując ten odcinek przewinęliśmy się przez historie, które pokazują, dlaczego proces jest tak istotny w osiąganiu celów. To zasady, które tworzą nasz system działania, model, który od samego początku daje nam narzędzia do działania.

Widzisz, problem z tymi celami, które sobie stawiamy, to że patrzymy na nie z perspektywy teraźniejszości. Czasem to, co osiągamy teraz, to tylko wstęp do prawdziwego potencjału który mamy, zurzcamy więcej kilogramów niz zakładaliśmy, dzwigamy większe ciężary czy przbiegamy dystanse o których wcześniej sobie nawet nie wyobrażaliśmy bo byłyl tak duże. .

Cele też przeceniamy, co potrzebujemy zrobić, nie zdając sobie sprawy, ile pracy naprawdę trzeba włożyć. Zakładamy że zgubimy daną ilość kilogramów tłuszczu i po czasie orientujemy się że to wcale nie takie proste i rezygnujemy.

Widziałem to u moich podopiecznych, kiedy stawiali sobie cele, które były albo za małe, albo zbyt ambitne. To jak gdyby małe króliki próbowały biegać jak gepardy. Potrzeba czasu, nauki nawyków. To czas jest kluczowy, im dłużej tkwimy w danym procesie tym lepiej czy to chodzi o trenowanie, zmianę nawyków żywieniowych to właśnie wtedy dorastamy do wielkości tych wspomnianych gepardów.

Bo krótkie cele na nas nie działają, szybko o nich zapominamy, a jak je osiągniemy to cały fundament który był potrzebny do zdobycia celu idzie w zapomnienie.

To, co chcę przekazać, to że proces, to codzienne działania, to budowanie nawyków, to sukces, który nie wydarza się z dnia na dzień. To jak próba stania się mistrzem gry na instrumencie, nie mając wcześniej doświadczenia z muzyką. To długotrwała praktyka, cierpliwość i konsekwencja, która tworzy fundament dla tego, co osiągamy. I widzę to w przypadku moich podopiecznych - efekty są fascynujące. Ale to nie tylko chwila, w której osiągamy cel. To budowanie nowej tożsamości, to metamorfoza, która sprawia, że te osiągnięcia stają się częścią nas.

Kluczem do tego jest skupienie się na codziennych działaniach, na procesie. To, co robimy teraz, buduje naszą przyszłość. Dzięki temu codziennemu wysiłkowi, zaskakująco osiągamy cele, które kiedyś wydawały się niemożliwe.

Dziękuję za poświęcony czas i na koniec prosze o zastanowienie się nad jak proces może wpłynąc na twoją zmianę nawyków i sylwetki. Bo nic ci nie da to że posłuchasz tego. Nie byłbym sobą jakbym nie porównał tego w dość chamski i arogancki sposób: chce żebyś wnosił te treści w życie a nie tylko mentalnie się nad nimi masturbował.